تجزیه سازمان مدیریت تاریخ: 16 مرداد 1395، شماره 187 آیا تفکیک نظام مدیریت از برنامهریزی اقدامی
تجزیه سازمان مدیریت
تاریخ: 16 مرداد 1395، شماره 187
آیا تفکیک نظام مدیریت از برنامهریزی اقدامی شتابزده بود؟
انحلال یک ادغام
|
علیرضا بهداد
|
حسن روحانی هفته گذشته با انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، دو سازمان برنامه و بودجه و اداری، استخدامی کشور را احیا کرد. /عکس: ایرنا
در این پرونده می خوانید :
رئیسجمهوری هفته گذشته بر اساس اختیارات خود «سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور» را به دو سازمان «اداری و استخدامی» و «برنامه و بودجه» تفکیک کرد. این اقدام سوالات بسیاری را در بدنه کارشناسی کشور و اقتصاددان به وجود آورد که چرا مدیریت ارشد اجرایی کشور یکباره به این نتیجه میرسد تا مغز متفکر مدیریت و برنامهریزی کشور را دوپاره کند و از آن دو سازمان جداگانه مانند دهه 70 به وجود آورد؟ آیا چون امور اداری و استخدامی کشور در جریان برنامهریزی و بودجهریزی به حاشیه سپرده شده بود، این اقدام صورت گرفته یا اینکه با توجه به افشای فیشهای حقوقی و جریانسازی جناح رقیب، حسن روحانی به این نتیجه رسیده که بهتر است تا سازمان مدیریت را دو شقه کرده و امور اداری و استخدامی را از مهجوریت بیرون آورد. آنگونه که خود رئیسجمهور در مصاحبه تلوزیونی سهشنبه شب خود گفته، افشای فیشهای حقوی سبب جرقه احیای سازمان اداری و استخدامی کشور در ذهن او شده تا به نوعی چابکسازی در این زمینه صورت گیرد. افکار عمومی در این میان معنی «چابکسازی» از سوی دولتها را متوجه نشدهاند. آنها میپرسند تجمیع سازمانها و دستگاههای دولتی چابکسازی تلقی میشود یا تفکیک آنان از یکدیگر؟ به استناد گفتههای رئیسجمهور در مصاحبه اخیر خود میتوان نتیجه گرفت که تا حدی این تصمیم از سوی روحانی، اقدامی شتابزده و متأثر از جو رسانهای و تحت تاثیر فشار افکار عمومی بوده است. اینکه دولتی در وعدههای انتخاباتی خود به انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در دولت قبل قویاً بتازد و خود به گونهای دیگر آن را منحل و به دو سازمان مجزا تبدیل کند، نقدهای زیادی را در میان جامعه کارشناسی کشور به وجود آورده است. حال چرا این اقدام مهم آن هم بدون نظرخواهی عمومی از کارشناسان و سنجش تبعات سیاسی و اقتصادی آن گرفته شده، خود پرسشی است که در فضای کنونی دولت و با توجه به اینکه یک سال از عمر این دولت باقیمانده نمیتوان پاسخی برای آن یافت. روحانی در هفتههای گذشته در سطح معاونان خود دست به تغییرات عمدهای زده و جابهجاییهایی را انجام داده است که این اقدامات همگی جزو اختیارات رئیسجمهور بوده و کمتر نقدی بر آن وارد است. اما اینکه به یکباره ساختار اداری و استخدامی چند دهه پیش را به عنوان الگوی خود در نظر میگیرد و دو سازمان را به وجود میآورد که به اعتقاد بیشتر کارشناسان کشور اهداف این دو سازمان در یک راستا بوده و بهتر است در یک سازمان تجمیع شود، اقدامی است که کارشناسان برای آن دلیل قانعکنندهای نیافتهاند. بر اساس نظرهای کارشناسی در دو سال پیش، یعنی هنگامی که دستور احیای سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور از سوی رئیسجمهور صادر شد، جامعه کارشناسی کشور رای به احیای اساسنامه سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور که در سال 79 به وجود آمده بود، داد اما پیش از دور جدید احیا، این سازمان بسیاری نیروهای کارشناسی آگاه و کلاننگر خود را از دست داده بود. آیا یکی از بهترین یادگارهای دولت اصلاحات که برای تشکیل آن کارهای کارشناسی و مطالعات وسیعی صورت گرفته بود، در نتیجه همان انحلال، صدمه اساسی خورده بود تا حدی که دیگر نتوانسته کمر راست کند؟ از سوی دیگر، آیا این توجیه رئیسجمهور که چون سازمان مدیریت دارای تشکیلات عریض و طویلی بود و باید به دو سازمان تبدیل میشد، این توقع را در سایر دستگاههای دولتی ادغامشده به وجود نمیآورد تا لوایحی را به مجلس ببرند و به بهانه چابکسازی در بخشهای مختلف دولت، وزارتخانههایی نظیر صنایع، معادن و فلزات و بازرگانی دوباره احیا شده و مسکن از راهسازی جدا شود؟
تاریخ: 16 مرداد 1395، شماره 187
آیا تفکیک نظام مدیریت از برنامهریزی اقدامی شتابزده بود؟
انحلال یک ادغام
|
علیرضا بهداد
|
حسن روحانی هفته گذشته با انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، دو سازمان برنامه و بودجه و اداری، استخدامی کشور را احیا کرد. /عکس: ایرنا
در این پرونده می خوانید :
رئیسجمهوری هفته گذشته بر اساس اختیارات خود «سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور» را به دو سازمان «اداری و استخدامی» و «برنامه و بودجه» تفکیک کرد. این اقدام سوالات بسیاری را در بدنه کارشناسی کشور و اقتصاددان به وجود آورد که چرا مدیریت ارشد اجرایی کشور یکباره به این نتیجه میرسد تا مغز متفکر مدیریت و برنامهریزی کشور را دوپاره کند و از آن دو سازمان جداگانه مانند دهه 70 به وجود آورد؟ آیا چون امور اداری و استخدامی کشور در جریان برنامهریزی و بودجهریزی به حاشیه سپرده شده بود، این اقدام صورت گرفته یا اینکه با توجه به افشای فیشهای حقوقی و جریانسازی جناح رقیب، حسن روحانی به این نتیجه رسیده که بهتر است تا سازمان مدیریت را دو شقه کرده و امور اداری و استخدامی را از مهجوریت بیرون آورد. آنگونه که خود رئیسجمهور در مصاحبه تلوزیونی سهشنبه شب خود گفته، افشای فیشهای حقوی سبب جرقه احیای سازمان اداری و استخدامی کشور در ذهن او شده تا به نوعی چابکسازی در این زمینه صورت گیرد. افکار عمومی در این میان معنی «چابکسازی» از سوی دولتها را متوجه نشدهاند. آنها میپرسند تجمیع سازمانها و دستگاههای دولتی چابکسازی تلقی میشود یا تفکیک آنان از یکدیگر؟ به استناد گفتههای رئیسجمهور در مصاحبه اخیر خود میتوان نتیجه گرفت که تا حدی این تصمیم از سوی روحانی، اقدامی شتابزده و متأثر از جو رسانهای و تحت تاثیر فشار افکار عمومی بوده است. اینکه دولتی در وعدههای انتخاباتی خود به انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در دولت قبل قویاً بتازد و خود به گونهای دیگر آن را منحل و به دو سازمان مجزا تبدیل کند، نقدهای زیادی را در میان جامعه کارشناسی کشور به وجود آورده است. حال چرا این اقدام مهم آن هم بدون نظرخواهی عمومی از کارشناسان و سنجش تبعات سیاسی و اقتصادی آن گرفته شده، خود پرسشی است که در فضای کنونی دولت و با توجه به اینکه یک سال از عمر این دولت باقیمانده نمیتوان پاسخی برای آن یافت. روحانی در هفتههای گذشته در سطح معاونان خود دست به تغییرات عمدهای زده و جابهجاییهایی را انجام داده است که این اقدامات همگی جزو اختیارات رئیسجمهور بوده و کمتر نقدی بر آن وارد است. اما اینکه به یکباره ساختار اداری و استخدامی چند دهه پیش را به عنوان الگوی خود در نظر میگیرد و دو سازمان را به وجود میآورد که به اعتقاد بیشتر کارشناسان کشور اهداف این دو سازمان در یک راستا بوده و بهتر است در یک سازمان تجمیع شود، اقدامی است که کارشناسان برای آن دلیل قانعکنندهای نیافتهاند. بر اساس نظرهای کارشناسی در دو سال پیش، یعنی هنگامی که دستور احیای سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور از سوی رئیسجمهور صادر شد، جامعه کارشناسی کشور رای به احیای اساسنامه سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور که در سال 79 به وجود آمده بود، داد اما پیش از دور جدید احیا، این سازمان بسیاری نیروهای کارشناسی آگاه و کلاننگر خود را از دست داده بود. آیا یکی از بهترین یادگارهای دولت اصلاحات که برای تشکیل آن کارهای کارشناسی و مطالعات وسیعی صورت گرفته بود، در نتیجه همان انحلال، صدمه اساسی خورده بود تا حدی که دیگر نتوانسته کمر راست کند؟ از سوی دیگر، آیا این توجیه رئیسجمهور که چون سازمان مدیریت دارای تشکیلات عریض و طویلی بود و باید به دو سازمان تبدیل میشد، این توقع را در سایر دستگاههای دولتی ادغامشده به وجود نمیآورد تا لوایحی را به مجلس ببرند و به بهانه چابکسازی در بخشهای مختلف دولت، وزارتخانههایی نظیر صنایع، معادن و فلزات و بازرگانی دوباره احیا شده و مسکن از راهسازی جدا شود؟
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم آبان ۱۳۹۵ ساعت 16:6 توسط علیرضا آیت اللهی Ali-Reza Ayatollahi
|
به مدیریت و زیر نظر علیرضا آیت اللهی مولف کتاب « اصول برنامه ریزی » ، و جزواتی متعدد در « برنامه ریزی اقتصادی » ، « برنامه ریزی و ارزشیابی طرحهای اجنماعی » ، « بر نامه ریزی و مدیریت محلی » و...و...و... که خود در دانشگاه و مراکز آموزش مدیریت عالی به دانشجویان برنامه ریزی ، و مسوولان ، مدیران کل ، مدیران عامل ، و مدیران عالیمرتبه جمهوری اسلامی ایران تدریس کرده است . پژوهشگر برنامه ریزی از سال 1352 ؛ وبرنامه ریز کشوری از سال 1363 .